Bıraktığın gibiyim hala ...
daha ne kadar dayanırım bilmiyorum
haketmediklerimi yaşamaya
ezilmek kadermidir acaba
herkes kendi kaderini kendisi yazar derlerya
bu kaderi ben mi yazdım acaba
kim kendine bu kadar acımasız davranırki
neden kaybeden benim en fazlasını verdiğim halde
geceler geçmiyor hala
bıraktığın gibiyim çocuk gibi ağlıyorum
geçmiyor gibi görünsede zaman
4 sene geçmiş üstünden
gidişinin , bitişimin ...
tutunmak o kadar zorki hayata
yanlış hayatlardan medet ummak
bir güzel kelime , bir kucak dolusu sevgi
küçücük mutluluk kırıntısı peşindeyim hala ...
bıraktığın gibiyim hala
bu koca gövdenin , mutlu mesud görünen yüzünün ardında
bıraktığın o küçük ağlayan kızım hala ...
anlayabildin mi ?
bilmiyorsun ki yaşadıklarımı
sevdiklerimi , özlediklerimi , beklediklerimi ...
neden diyorsun, neden yüzündeki bu hüzün
anlatamam ki ... anlatsam da anlayamazsın ki
ben o tanıdığın ben değilmişim dimi
gülen gözlerimin ardında saklanan gözyaşlarını
sende gördün sonunda
anladın mı anlayabildin mi acımı ?
daha ne yaşadın ki dedin
nedir seni hüzünlendiren
ben anlattım sen anlayabildin mi ?
gördünmü sende kanayan yaramı ?
kan revan içindeyim
ölüyorum hasretiyle
ben sıcak yatağımdayım
o hiç ulaşamayacağım bilinmeyende ...
GiTTiN
içimde bıraktığın bu koca yalnızlıkla yapayalnızım şimdi
kendimle savaşım var bırak diyorum düşünme
bırak o da hakettiği kadarını yaşasın
ama kalbim , canım öyle demiyor
acıyor... içim acıyor ...
en sevdiğim şarkıyı dinliyorum yine
belki birgün özlersin diyor yine emre aydın
sözlerle beraber gözyaşlarımda akıyor içimden
senden duymak istediğim tek şarkı bu
sil gözünün yalnızlıklarını ...
benim sırtımdaki bıçaklarda sana hayran
daha ne kadar yaralacaksın beni
ben buna daha ne kadar izin vericem
aklımla kalbim buluşamıyor bir türlü
yok bunun orta noktası !
seni sevmeden olmuyor
seni sevmediğimi düşündüğüm her an
kendimden nefret ediyorum
kazıdım içime seni
çıkmıyorsun benimlesin , en derinde
hayranım sana , sevmekten öte bendeki
aşkım değilsin , sevgilimde...
hiçbir zaman olmayacaksın
ben kendi kendime , içimde
tam şuramda yaşayacağım seni
yalnızlığımla ...
ölüyorum ...
son demindeyim artık hayatın
biliyorsun sende hergün eriyorum
yetmiyor nefesim bu dünyaya
gidiyorum canım bitiyorum ...
kim anladı ki yaşarken
kim ağlayacak öldüğümde
seven yaşarken severdi ya
öldükten sonra sevsen , ağlasan neye yarar ...
dertler meydan okuyor her an
ikimize fazla geliyor yaşamak
her gün her dakka öldürüyor bu acı
dayanamıyorum anlasana ...
kader dedikleri bu olsa gerek
delicesine gülmek , sevmek isterken
ölüyorum ...
ne umdum ne buldum bu hayattan
sende gittin ya babam
yaşamak neye yarar...
vefasız olmuş nankör olmuş bu dünya ...
gidiyorum ...
varsa hakkın ; helal et dünya !
ben ve gece
yine başbaşayız ben ve gece
seni uykunun en tatlı köşesine yolladım
ben beklerim sabahı sen rahat uyu
yanındayım bırakmam ellerini
hadi kapa gözlerini...
giderken bitanem dedin ya hani
sabaha kadar beynimde binlerce kez yankılanır herhalde
seninle tartışmayı bile seviyorum
kırmadan o kadar güzel anlatıyorsun ki doğruyu
birtek sen anlatınca anlıyorum zaten anlamam gerekenleri
sen yanımdayken unutuyorum , unutmam gereken ne varsa ...
belli etmeden seviyorsun ya beni
bilmem severken incitmekten korkuyorsun belki de
bakışlarınla seviyorsun ya hani beni
bugüne kadar ki sevilmelerin en güzeli
sanki babamın beni sevmeleri gibi ...
şimdi gittin ya sen ... bıraktın ya beni geceye
anlatamadığımı gözümden anlarmı ki gece ?
sen rahat uyu , ellerin elimde
biz burdayız gitmiyoruz ... ben ve gece ...